9/12/2007 - Yaz Güneşime

   Ah be başımın tatlı belası, ah be dünya tatlısı, seni nasıl özledim bir bilsen.

    Sen olmayınca; ne sabahları uyanmamak için nazlanmanın, ne de sade kahvenin tadı olmuyor. Eskiden sırf sen uyandır diye saati duysam da uyanmak için beklerdim, şimdi sabahları canım kalkmak istemiyor. Tüm bunları sende özlüyor musun? Yeni çorapların, karışan eşyalarımızın başındaki çekişmelerimizi, senin dolabında karışıklıktan hiçbir şeyi seçemeyip küplere binişimi,  ben çok özlüyorum kır çiçeğim.

Hatta haklı olduğum halde istediğin olmadığı için bana surat asışını bile özlüyorum.

Bana yine tebessüm ettirdin, sana boşuna içimin gülen yüzü demiyorum, Yılmaz Erdoğan kızına demiş bende sana. Sen, benim sadece kardeşim değilsin ki; arkadaşım, yoldaşım, sırdaşım, kızımsın bazen kızgınlığımsın. Kısacası canımsın….

    Gittiğin yerde çok mutlu olmanı diliyorum. Neden olmayasın ki, bendeki de laf mı şimdi? Sevdiğin ömrünü geçirmek istediğin adam yanında…

    Seni benden aldığı için kızacağım ona, o kadar sevimli, o kadar iyi niyetli, öyle güzel bir kalbi var ki, şeytan tüylüye kızamıyorum.  Hem eniştem sana benden daha güzel bakıyor.

 En iyisi orada kal, sen mutlusun ya gerisi boş.

Buralar seni çok özlüyor, annemle ara sıra kulaklarını çınlatıp, özlemle anıyor, birde düğün resminize bakıp “ şunlara bak nasılda birbirlerine yakışıyorlar ” diyerek kendimizi avutuyoruz.

Ee hasret bu çekmek kolay değil de, başa gelen çekiliyor. Başka şans bırakmadınız ki, şu garip anne ile ablaya. Yine çenem düştü diyeceğim, “hadi oradan kalemin düşmüştür” diyeceksin.

Ne yapalım küçük peri konu sen olunca, ne yazılacaklar bitiyor, ne söylenmeyi bekleyen sözler.

    Bir saate kadar burada olursunuz herhalde, hele bir gel, gününü göstereceğim sana. Kapıdan girer girmez boynuna sımsıkı sarılacağım, sen yine titreyeceksin sarıldığında.

Bak şimdi aklıma ne geldi. Sen küçük bir kız çocuğuyken, bana elini uzatır “ abla elimi tutsana” derdin ve daldaki yaprak gibi titrer “ hiç bırakma… Bu elleri hiç bırakma ablacım, nerede olursan ol bir elini kalbini üstüne koy, diğer elini de bana uzat ve beni düşün uzanan elini hissederim, ben öyle yapıyorum uzaklara gittiğinden beri ve şu anda sevgimden titriyorum” derdin.

    Şimdi, sende öyle yap meleğim. Beni çok özlediğinde ya da ne bileyim işte kafana bir şey takıldığında, biri seni üzdüyse (umarım kimse üzmez) koy elinin birini kalbinin üstüne, diğer elini de bana uzat ve yanında olduğumu düşün. İnan, ben senden uzaklarda olmak zorunda kaldığım en zor günlerimde bana uzattığın elinle, yüreğime dokunan yüreğinden güç alıp ayakta kaldım.

    Aman ya, yine aynı şey oldu işte. Afedersin küçüğüm kendimi duygusala bağladım. Devrelerim arıza yapmadan modumu değiştirsem iyi olacak. Sana hep güzel şeyler anlatmak istiyorum.

Geçen hafta bizim çocuklarla birlikte yeni açılan alışveriş merkezindeki sinemaya gittik. Salon çok güzel olmuş, filmde çok güzeldi. Beyaz Melek, mutlaka izleyin tavsiye ederim. Film bitti salondan çıktık. O da ne? Bizim Muzocan isme dikkat et Muzocan diyorum. Duygusallıktan nefret eden cancan bile çok duygulandığını itiraf etti. “Abicim bu film delikanlıyı bozacak duygulandım” dedi inanamadık, hala hayretler içindeyiz.

Sonra alışveriş merkezinde biraz gezelim dedik, seans saatine yetişeceğiz derken inansın yapışıp kalası gelen vitrinlerdeki beğendiğimiz kıyafetlere yapışamamıştık. O akşam Kaan’a fitilli kadife bir ceket aldım. Baba ceketlerinden, bayramda giyer. Çokta yakışacak yakışıklı oğluma. Geldiğinde gösteririm ceketi.

    Kaan dedim de aklıma geldi; iki gün önce aşı olmuşlar “diğer aşıdan sonra olduğu için eh işte acıdı biraz, birazda ağladım” diyor. O’da büyüyor be Tuba halası. 2. Dişide çıkmış, ilk dişi oynarken düştüğü için çöpe atmıştı bizde çok merak ettiğimizi söylemiştik ya, küçük beyimizin ikinci dişini hamburgerin üstünde kalmış. Bu defa saklamış, bayramda Balıkesir’e gelirken yanına alacakmış.  Bize gösterecekmiş. Belki sana saçma geliyor tüm bunlara mutlu olmam, ama olsun ne yapalım nasıl olsa bir gün anlayacaksın. Dile kolay senden 7 yaş daha yaşlıyım. Bu hasta ve yaşlı kadını idare edeceksin.

Neyse bebeğim anlatacaklar, söylenecekler bitmez. İşten yeni geldim, yorgunum birazda acıktım. Sonra yine devam ederiz.

Yoldasınızdır herhalde, hem sen gelmeden bu sayfaları katlayıp kenara koymalı, geldiğinde eline vermeliyim ki, adı mektup olsun.

Bana bak, okuyup ağlamak, zırlamak yok anlaştık mı? Eskiden öyle yapardın, yaşlar gözlerinden akıverirdi. Yeni halin nasıl göreceğiz bakalım.

   Hadi sağlıcakla kal meleğim.

                                                 "İçimin gülen yüzü"

                                                                "Yaşanılası iklimim"

                                                                                      İyiki varsın.

ŞEBNEM SUNAY