Sen; hiçbir zaman benim olmadın, olmayacaksın da biliyorum…
Sen; ne kadar koşsam da, tam yetiştim derken uzaklara kaçıp giden tatlı bir rüyasın.
Hep tatlı bir rüya olarak kalacak, hayallerde umut çiçekleri açtıracaksın…
Kendimi, O’da beni seviyor diye yalandan tesellilerle kandıracağım. Omuzlarıma yüklediğin onca yüke rağmen, yıldızlı gecelerde gördüğüm en tozpembe düşlerde, yaralarımı sarmaya gelmişçesine acılarıma gülen bir yüzle bakacaksın.
Ben yine sesinin geldiği yöne doğru; ürpermiş tenim, yüreğim ağzımda, soluk soluğa ve telaşlı gözlerle tam bu defa yetişeceğim dediğim, her defasında aynı sonla biten ama umudu hiç tüketmeyen, hasreti hiç dinmeyen sevgilinin, ötelerden uzanan elinin peşi sıra koşacağım…
Çocukken izlediğimiz pek bir acıklı siyah beyaz Türk filmlerindeki küçük bir yumurcağın, yıllar önce kendisini dünyaya getirirken yitirdiğini söyledikleri, onun sevgisinin, şefkatinin sıcaklığı nasıl bir duygudur merak edip durduğu, tatmadığı ve aslada tadamayacak olduğu bu duygu, nasıl bir duyguydu? Sadece anlatılanlardan bildiği kadarıyla çocuk kalbiyle her gece uykuya dalmadan önce hayal edip, zihninde ondan başka kimseciklerin göremeyeceği bir resim çizerek, beyazlar içinde meleklere benzettiği o gece gözlü, ay yüzlü kadına, annesine koşup yetişmeye çalışması, yetişip bir defacıkta olsa anne sevgisi nasıl bir şey hissetmeyi arzulaması gibi senin kadının olmayı isteyip bu arzuya asla kavuşamayacağını bilmek ve hayallerle yetinmek. En içten dualarda bir mucize dilemek.
Hiç bilmiyorum, senin yanında sere serpe tüm kaygılardan arınmış, sadece seni hissederek, konunu soluyarak huzura ermek, öylece olduğum yerde uykuya dalıvermek.
İşten eve döneceğin saati beklemek, o saat geldiğinde çalan zil sesiyle kapıya koşup açılan kapı ardında seni görmek, kocaman bir hoş geldin öpücüğü ile tüm günün yorgunluğunu almak. Sonra, soğuk taşlara basıp da üşütüp hasta olmayasın diye sana terliklerini uzatmak. Çıkarttığın paltonu elinden alıp dolaba asmak.
Sen gelene kadar içine sevgimi de katarak, binbir özenle en sevdiğin yemeklerle hazırladığım soframıza oturmak. Tabağındakinin bittiğini fark edip biraz daha fasulyeden ister misin? Diye sormak. Boş kalan bardağına su doldurmak, acaba yemekleri beğendin mi, tadı tuzu iyimiydi? Merak etmek. Bir, “eline sağlık bir tanecim” deyişinle dünyalara sahip olmak.
Yemek üstü orta şekerli keyif kahvelerimizi yudumlarken, yanında bir sigara yakmak. Ben sofrayı toparlarken senin TV. Kanalları arasında gezinti molalarımız ardından tekrar bizi yaşamaya başlamak. Senin için hazırladığım meyve tabağını koltuğumuzun yanında duran sehpaya koyup, gülüşmeler eşliğinde hazırladığım meyveleri sana ellerimle yedirmek ya da ağzına bulaşan tatlının çikolatasını dudaklarımla temizlemek, ardından uzun senli bir geceye dalmak. En sevdiğimiz diziyi merakla birlikte izlemek, reklam aralarında sohbet etmek. İlerleyen saatlerde odamıza çekilip, yeni bir güne koyun koyuna ruhumuzu dinlendirerek hazırlanmak.
İyi beslensin bol bol vitamin alsın ki, günü iyi ve zinde geçsin diye düşünerek, sabah senden yarım saat önce kalkıp, sana güzel bir kahvaltı hazırlamak. Gelip yanına öpe koklaya seni uyandırmaya çalışmak, senin uykuya nazlanıyor gibi bana numaralar yapman ve sonra burnumuza gelen mis gibi taze çay kokusuna aldırmayarak sevişmelere dalmak, sonrasında kahvaltımızı tamamlayıp, güzel bir sabah duşu almak…
Akşam sana bir sürprizim var diyerek hayır dualarıyla seni işe uğurlamak. Her zamankinden biraz daha özel iki kişilik bir akşam yemeği daveti hazırlamak. Mumlar yanan soframızda şarap kadehini iyiki tanımışım seni diyerek şerefine, mutluluğumuza kaldırmak.
Her akşam, günün nasıldı? Sormak, sıkıntını paylaşmak. Boynun, sırtın tutulduğunda, bak yine dikkat etmemişsin, kendini çok yormuşsun diye gelen tatlı azarlarla yinede sana kıyamayarak en kıymetli saydığım kremimle sana masaj yapmak. Yorgunluktan oturduğun yerde uyuyakaldığını görüp üşümemen için üzerine battaniye örtüp, saçlarını okşamak… Uyanmayasın diye öpmeden sadece koklamak… Şekerlemen bitene dek karşına geçip seni seyretmek. Sana bir şey olursa ne yaparım korkularına dalmak ve Allah’a içten içe yalvarmak, ne olur Rabbim sevdiğim adamı koru, O’na bir şey olmasın diye dualar etmek. Şekerlemen bittiğinde sen uyurken içime salınan kaybetme korkusunun etkisiyle, seni kaybetmeden önce daha da çok sevmek. Her gün yeniden başlamak sana, yeniden tanımak, yeniden anlamak ve her gün sana bir kez daha aşık olmak…
Nasıl bir duygudur ki senin kadının olmak?
Şebnem Sunay
|
Hala vaktin varken, hala nefes alabiliyorken....İçinde kalmasın söylenememiş sözlerin...son; bir nefes kadar yakınındaymış gibi yaşa, içinde tutma, hala dile getiremediğin sevgini... Eğer kırgınsan birine senden af dilemesini bekleme, ilk sen uzat elini tebessüm eden gözlerle...Belki öyle pişmandır ki, kalp kıran utancından bakamıyordur yüzüne...Hadi hala vaktin varken, nefes alabiliyorken, hadi şimdi git sevdiklerine...Kırgındım, sana ama geçti de, eğer hiç söylemediysen sevdiğini, o gün bugündür...Hadi bir an bile kaybetme, daha önce sana, seni çok ama çok sevdiğimi hiç söylemiş miydim? De...
Bugün başka güzel farkında mısın?
Bunu Kaydet
<%@ Page Language="C#" AutoEventWireup="true" CodeFile="Default.aspx.cs" Inherits="Default" %>